Πριν 2 μηνες περιπου μου προτειναν να διαβασω το συγκεκριμενο βιβλιο.. Ετσι λοιπον το δανιστηκα απο τη βιβλιοθηκη του σχολειου μου και δεν εχασα καθολου χρονο. Δεν θελω να σταθω τοσο στο βιβλιο και το περιεχομενο του.. Πιστευω θα καταλαβετε!
Αυτο που μπορω να σας πω ειναι πως πλεον ο Οσκαρ ειναι απο τους αγαπημενους μου.. Μα πως να μην λατρεψεις ενα τετοιο βιβλιο, απο την στιγμη που καθε του φραση ειναι ποιηση;
"Ο μονος τροπος ν'απαλλαγεις απο εναν πειρασμο ειναι να ενδωσεις σε αυτον. Κανε πως αντιστεκεσαι και η ψυχη σου αρρωσταινει λαχταρωντας πραγματα που απαγορεψε η ιδια στον εαυτο της ποθωντας κατι που οι τερατωδεις νομοι της το κανουν τερατωδες και παρανομο. Καποιος ειχε πει πως τα μεγαλα γεγονοτα του κοσμου συμβαινουν μες στο μυαλο. Επισης μες στο μυαλο, και μοναχα μες στο μυαλο, πραγματωνονται και τα μεγαλα αμαρτηματα... "
Δεν ξερω αν θα σας φανει παραξενο αλλα στο βιβλιο αυτο δεν ηταν ο Ντοριαν που με μαγεψε αλλα ο Λορδος Χενρυ (Μα τι ανθρωπος!) Πως τον φανταζομαι;
Ο πιο τελειος ανθρωπος πανω στην γη, στο διαστημα ολοκληρο ... Ο ιδιος ελεγε πως ο Ντοριαν Γκρει ειναι ο πιο τελειος ανθρωπος, αυτος που εχει οτιδηποτε θελει, οτιδηποτε μπορει να ζηλεψει ανθρωπος στον κοσμο τουτο. Εγω λοιπον δεν το πιστευω! Ο Λορδος ομως, τοσο γοητευτικος, τοσο ομορφος, μονο απο την καθε του φραση τον ερωτευομουν ..
Μα τωρα θα μου πειτε, πως γινεται να ερωτευτεις ενα προσωπο που δεν εχεις συναντησει ποτε; Δεν ξερω αν ποτε το εχετε παθει, ισως σας φανει παραξενο, πως να σας το πω, χμ Πλατωνικος Ερωτας ...(Ενταξει ισως γινομαι λιγο υπερβολικη)
Ειναι οπως λεει και ο γνωστος μας ποιητης "Γιατι πριν μπεις ακομα στη ζωη μου,ειχες πολυ ζησει μεσα στα ονειρα μου"
Καπως ετσι λοιπον, διαβαζοντας το βιβλιο καθε βραδυ, εβλεπα στον υπνο μου τον ανθρωπο αυτο . Ηξερα ακριβως πως ειναι, το προσωπο του, τα μαλλια του, τα παντα με ακριβεια. Θυμαμαι χαρακτηριστικα με μια του φραση μπορουσε να σε μαγεψει. Ταξιδευες σε καθε του λεξη. Πιστευω λοιπον πως δεν συγκρινεται με τον Ντοριαν .Δεν λεω, ο Ντοριαν και νεος ηταν και γοητευτικος, ειχε οτιδηποτε ηθελε. Μπορουσε να καταφερει τα παντα με την ομορφια του. Ο Λορδος ομως τοσο διαφορετικος.. Μα χωρις αυτον ο Ντοριαν δεν θα ηταν τιποτα! Μπορει και αυτος να ζουσε στον "υπονομο" αλλα σιγουρα ηταν απο αυτους που μπορουσε να δει τ'αστερια..
Δεν ηταν ενας απλος καθημερινος ανθρωπος αλλα κατι ανωτερο για μενα..Οπως θα ελεγε και ενας φιλος μου, το να εισαι ενας απλος καθημερινος ανθρωπος το καθιστα τετρημενο. Ετσι και αυτος λοιπον, η οπτικη που ελεπε τα πραγματα ηταν κατα πολυ μακραν διαφορετικη απο αυτη των ανθρωπων ..
"Τιμωρουμαστε για τα οχι μας. Καθε εσωτερικη παρορμηση που πασχιζουμε να πνιξουμε στρογγυλοκαθεται και κλωτσαει μες στο μυαλο μας και μας δηλητηριαζει. Το σωμα κανει ενα αμαρτημα και ξοφλαει, γιατι η πραξη ειναι ενας τροπος καθαρσης. Τιποτα δεν μενει τοτε παρα μονο η αναμνηση της ηδονης ή η πολυτελεια της μετανοιας..."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου