Ἀστρο

άστρο ουδέτερο

1. (αστρονομία) φωτεινό ουράνιο σώμα
   • αυτό το ουράνιο σώμα, όπως είναι ορατό από τη γη
   • τα ουράνια σώματα ως κάτι που προαναγγέλλει το μέλλον

     έχει άστρο: είναι προορισμένος από τη μοίρα να πετύχει

2. (μεταφορικά) (+ γενική προσώπου)η λάμψη, η επιτυχία ενός ανθρώπου στον καλλιτεχνικό κυρίως χώρο

   μετά από αυτές τις περιπέτειες το άστρο του διάσημου τραγουδιστή άρχισε να δύει

3. ομοίωμα (ζωγραφισμένο ή χάρτινο ή από άλλο υλικό) φωτεινής πηγής στον ουρανό με πέντε (πεντάλφα) ή έξι ακτίνες (το "άστρο του Δαβίδ")

Άστρο λοιπόν.. Αυτό το φωτεινό ουράνιο σώμα που όλοι μας καθόμαστε και χαζεύουμε πολλές φορές. Που πάντα είναι φωτεινό μέχρι να πεθάνει όπως εμείς ...

Μα αν χαρακτηρίσεις κάποιον άστρο; Αλλάζει κάτι; Και βέβαια αλλάζει! Άστρο είναι ένας χαρακτηρισμός πολύ ιδιαίτερος, τι σκέφτεσαι; φως, πολύ φως, λάμψη ! Σωστά;
Σκέψου τον εαυτό σου ως ένα μικρό άστρο κάπου εκεί ψηλά, δίπλα ακριβώς από το φεγγάρι, κάπου εκεί ψηλά που φαίνονται όλα μικρά. Ακριβώς εκεί.. Δε νιώθεις όπως ακριβώς ένιωθε ο μικρός πρίγκηπας; Ας σου θυμίσω: 

"- Οι άνθρωποι έχουν αστέρια που δεν είναι τα ίδια. Για κείνους που ταξιδεύουν, τ’ αστέρια είναι οδηγοί. Για άλλους δεν είναι παρά μικρά φώτα. Για άλλους, τους σοφούς, είναι προβλήματα. Για τον μπίζνεσμαν μου, ήταν από χρυσάφι. Μα όλα τούτα τ’ αστέρια σωπαίνουν. Εσύ, θα έχεις αστέρια που κανείς άλλος δεν τα έχει …
- Τι θέλεις να πεις;
- Αφού εγώ θα ‘μαι σ’ ένα απ’ αυτά, κι αφού θα γελάω σ’ ένα απ’ αυτά, τότε για σένα θα είναι σαν να γελούν όλα τ’ αστέρια. Θα έχεις εσύ αστέρια που ξέρουν να γελάνε!
Και γέλασε πάλι.

- Κι όταν θα ‘χεις παρηγορηθεί (πάντα παρηγορείται κανείς ), θα είσαι ευχαριστημένος που μ’ έχεις γνωρίσει.
Θα είσαι πάντα φίλος μου. Πάντα θα θέλεις να γελάς με μένα. Και θ’ ανοίγεις καμιά φορά το παράθυρο, έτσι, για την ευχαρίστηση… Και οι φίλοι σου θα σε κοιτάζουν κατάπληκτοι να γελάς, κοιτάζοντας τον ουρανό. Τότε, εσύ θα τους λες: «Ναι, τ’ αστέρια με κάνουν πάντα να γελάω!» και θα σε περνάνε για τρελό. Σου σκάρωσα ένα πολύ πονηρό παιχνίδι …

Και γέλασε ξανά.

- Θα είναι σαν να σου έχω δώσει αντί γι’ αστέρια, μικρά κουδουνάκια που ξέρουν να γελούν …"

Τι ωραίο τελικά να σου ανήκουν όλα τ'αστέρια ε;; Μα για μένα είναι πιο ωραίο εσύ ο ίδιος να βρίσκεσαι πάνω εκεί ακριβώς.. Πρακτικά είναι πολύ εύκολο. Απλά δίνεις μια ονομασία από ένα άστρο στον εαυτό σου.. Ωραία λοιπόν.

-Πού πάμε;

-Κάπου ψηλά. Να φαίνονται όλα μικρά, εκεί.. 

-Πώς να μας ονομάσω; 

-Μα τι σημασία έχει; 

-Σωστά. Λοιπόν εγώ θα είμαι ο HIP 22947.. Εσύ;

-Βάλε με δίπλα σε σένα εντάξει;

-Δεν υπάρχει κάτι πολύ κοντά μου. Μόνο ένα πολύ μικρό αστεράκι χωρίς αριθμό!

-Αυτό, αυτό θέλω να είμαι..

-Και το όνομα σου; Μόνο το μέγεθός σου λέει.. Μόνο αυτό!

-Δεν πειράζει. Λέγε με απλά Jolene.

-Η Jolene και εγώ λοιπόν, η δική μου Jolene. Πάντα δικός σου, πάντα δική μου, πάντα εμείς. Εντάξει;

-Εντάξει λοιπόν. Αν μ'αγαπάς εκεί που βρίσκομαι, νιώθεις γλυκά την νύχτα όταν κοιτάζεις τον ουρανό. Το αστέρι μου θα είναι πάντα για σένα ανάμεσα σ'όλα τ'αστέρια, έτσι θα σου αρέσει να τα κοιτάς όλα. Τι λες λοιπόν;

-Τι πιο όμορφο απ'το να είμαι για μια ζωή κοντά σου, τίποτα πιο όμορφο. Κοίτα μας ακόμη και τώρα που αλλάζουμε θέση μαζί πηγαίνουμε..Πάμε μια βόλτα στη Σελήνη, τι λες;

-Και βέβαια..Χα χα..

-Μ'αρέσει να σε ακούω να γελάς.

-Ναι, ξέρεις είμαι από τ'αστέρια αυτά που ξέρουν να γελάνε.. 

-Σίγουρα...

Τέλεια λοιπόν, βρίσκομαι ακριβώς δίπλα από την Σελήνη, φανταστικά!! Ένα βήμα να κάνω και μπορώ να πατήσω κιόλας :) Όμως όλα μαύρα δίπλα μου..Και τόση ησυχία, γιατί έτσι; Ποιος ξέρει! Εντάξει δεν έχει σημασία.. Έχω καλή παρέα τουλάχιστον. 

-Ωχ για δες, αστέρι είναι αυτό που έπεσε; Να κι άλλο!! 

-Ναι Ιωάννα αστέρι είναι, που το παράξενο;

-Έλα μου ντε! Απλά δυο αστέρια έπεσαν.. Μαζί.. Έσβησαν..

-Ναι δεν βλέπω κάτι περίεργο κάπου..

-Ίσως να έχεις δίκιο, ίσως και όχι ..

Πάντα δικός σου, πάντα δική μου, πάντα εμείς. Έτσι δεν είπες; Να που τώρα σβήσαμε λοιπόν....

''Απόψε κλείνει χρόνος. Τα δύο αστέρια μας θα βρίσκονται ακριβώς πάνω από το μέρος όπου πέσαμε πέρυσι"

Για κοίτα μας, εκεί....